Tanrinin içimde bir yerlerde olduğunu ve gerçek islamin bu olmadiğini biliyordum.

İslâmiyet bugün hâlâ bir takim insanlarin tekelinde olabilir; ancak islam bilinci herkesindir.

Bu kitap, herkesin ruhunda ve zihninde var olan islam “bilgisi”ni bilinç düzeyine çikaracak olan bir ahir zaman fikih kitabidir.

-kimmiş bu kitabın yazarı ? dedi
anlattım biraz… tamam okumaya devam et dedi…
arada merakla dinlerken şu söz çıktı ağzından —- bu kitap öyle okuyarak, öğrenilerek, araştırarak yazılacak bir kitap değil.. ilham almış sanırım dedi ve en baştan okumaya başlamamı istedi……..

Bazen uzun uzun sohbetler yapıyoruz bir konuyla ilgili… bazen gülüyoruz kitaptaki ifadelerine ben defalarca okumuş olmama rağmen hiç sıkılmıyorum okurken…Bazen bir bakıyoruz sabah ezanı okunuyor biz hala Levh-i Mahfuz’dayız

Yüce ve Hak Rahman olan Allah’ın eli ve gözü olan Rabb’niz tarafından yazdırılmıştır,
Hakk olan Rabb arza sevgili Hz.İsa ile indi,
Aydınlanmanın öğretmeni Hz.İsa ve aydınlanmanın öğretmeni olan Hz. Muhammed
Bu kitapta bir araya iki kod olarak geldi, (Rabb)
Her ikisi de Yaratıcı olan Allah’a simge olan bu iki değerli “usta” aydınlanmanın öğretmenleridir,
Kitab…Rahman ve Rahim kodunda olup, insan daki tek olan Rabb’e işaret eder,
Kitap aslında şunu der; Rabb yani öğretmeniniz içinizde,
Arada aracı yok en yakın Rabb içinizde, “d/ona” “doğrudan ona” ulaşınız bu gerçeğe işaret eder,
Dona ne bir bayan ismidir, ne de bir yabancı isimdir,
öz ve öz Türkçedir, kopya değildir,
Öğretmeniniz içinizdedir, Dış öğretmen içinize işaret etmek için geldi,
öğrenci ve öğretmen aynı sınıftadır, bizbizeyiz yani,

Bakalım Rabb’niz size içinizde ne diyecek, sesini unuttuğunuz Rabbiniz size bir kitap ile
seslendi, sesini duymadınız, yüzyıllardır sesini duymadığınız özünüz
sizinle son çare bir kitap yazdırarak konuşuyor, çokça mı şaşırdık,
Emeklerinden dolayı Burak kardeşinize Yüce ve Hak Rahman olan Allah’ın
huzurunda teşekkür ediyoruz,
o görevini yerine getirdi,
şimdi sıra sizlerde,

Kendiniz için, kitabtaki bilgileri içselleştirerek özümsemeniz önerilir,
Kitabın yazdırılma öncesi ve sonrası mucizeler ile doludur,
Kitabın kendisi bir mucizedir, sizlere müjde olup; Bir hediyedir,
Kurdale o yüzdendir,
Kendi doğum gününüzü yaşamanız için müjde ve hediyedir,
açın kapağını ve okuyun,
okuduğunuzda kendinizi okuyun,
kendi doğum gününüzü kutlayın,
ancak doğum günleri tek başına değil hep birlikte kutlanır,
Bir cümle bir kelime doğmak isteyene ebedir,
doğum günü gelmiş olana her şey bahane olur,
bir kelime bir cümle, onu bir anda onu doğuruverir,

Bu bakışı yakalamanızı dilerken,
Yakın zaman ne getirir,
onu da hep birlikte göreceğiz,
önümüzdeki dönemde inançlarda, dinlerde ve insanlarda
önemli ve büyük değişimler, bizleri bekliyor
mistik/Ruhani devrim kapıyı çok şiddetli çalıyor,

Muhteşem Kitab’ı anlamaya başladıkça, insanın amacının; defterini yazmak olduğunu anlaması kadar güzel bir duygu olması tam amacına uygun bir mutluluk.

Geç anlayınca Kuran’ı insan önce üzülüyor, bu kadar sene defterim boş kaldı diye, ama  defteri karaladıkça , boş zannetiğimiz defterin eski sayfalarıda bir bir aynı muhteşemlikte doluymuş.

Ne kadar hırslıymışız meğerse; hayatta sadece tek rol  varmış ve bizde sadece o başrolde oynamamız gerekiyomuş gibi hissetmişiz yıllarca.

Ama daha muhteşemi kendi yazdığın senaryonda bir kahraman olmakmış, boş rollerde oynamak isteyen yalancı ve korkak sahte kahramanları kurtarmakmış amacın, ben bu rolu daha çok sevdim BUrak bana defterimi yazdırmak adına vesile olduğun için Teşekkürler

Veee TDG’eyle karsilastim bir dostumu ziyaret ettigim sirada masanin uzerinde bir kitap hediye paketi seklinde ve TANRININ DOGUM GUNU yaziyor hic tereddut etmeden uzandim ve biraz goz gezdireyim dedim amanain oda ne aradigim hersey yaziyor sukurler olsun dedim aradigim iste burda beni oku pisman olmazsin dercesine ellerimdeydi,dostum hediyem olsun al dedi yuzum tutmadi vel hasil kitapcidan tedarik ettim.Yasadigim yerin nufusu 12 bin civarinda yaklasik 250 turk ailesi var 1.5 sene camiyle ic ice yasayan bir insanin birden herseyi kesip atmasi zor oluyor ama istersen gercekten oluyor bunu TDG’eyle yapabildim ve ben hala ayni yerde yasiyorum beni kimse arayip sormuyor sormasinlar ben ne yaptigimi simdi daha iyi idrak etmis bulunuyorum Mutluyum huzurluyum hic kimseyi yargilayamam bu bir zaman meselesi.Benim bunlari anlatmamdaki sebep ayni durumda olanlara ornek olsun diye B1z olmak icn daha ne bekliyorsunuz,ne olursa olsun Lev-hi Mahfuz’u okuyun okuyun okuyun kendinize bir sans taniyin::B1z’leri Yaradanimizla bulusturdugun icin sukrediyorum…Sevgili buRAK sana olan sevgim sonsuza dek surucek, sabrina,vermis oldugun emegine saglik,gozlerin’den ellerin’den opüyorum, yurekten destekliyorum ve ne yapmamiz gerekiyorsa yapmaya hazirm.Lutfen kendinize iyi davranin sizlere ihtiyacimiz var.TANRI b1zleri korusun…..Nesimi’nin bir siiriyle ile ayriliyorum.Sevgilerimle

Nesimi esrari fas etme sakin
Ne bilsin ham ervah likasin
Hakkin Hak’ki bilmeyene Hak olmaz yakin
Bizim Hak katinda elimiz vardir.

Kitabın gerçekten çok yoyun bir enerjisi var, ve bu enerji öyle kelebek gibi hafif değil. İnanırsınız ya da inanmazsınız ama iki gün boyunca başım ağrıdı. Evde olmayacak yerlerde ışık oyunlar belirdi. Güzel ve yorucu bir enerjisi var.

not: insan sıtenın içinde  bır yere( kocaman bır yere )maıllerınızı  şu adrese atın dıye yazar ki. adres sıkıntısı yaşamayalım.

Bu ihtiyaç tüm insanlığın dile ve söze gelmiş özüdür,
Yalnız islam alemine değil diğer tüm insan kardeşlerinize indirilmiştir,yazdırılmıştır,
Hakkın sözü olup; Rabbin tercümesidir, yorumudur,
Rabbin tercümesi olduğundan, kendi özünüzde yoğurmak ve hazmetmek ise sizlere düşer,
Bu hazmetme her ruh varlığının kendi tekamül derecesi ve ihtiyacı ile doğru orantılı olacaktır.
kuran lafzı asırlar boyu hiç bir zaman böyle dile gelmedi, (çünkü apaçık)
gelmeyecekte, son söz ve son nokta yani mim.
bu kitapla apaçık ortaya konulmuştur.
kitap özlere ve nefislere ve diğer boyut varlıklarına yönelik dile gelmiş olup, kaleme alınarak, satır satır kitaba döküldü;
Özün sesi olup, Kurtarıcı ipinizdir…
,,, Allah’ın gönderdiği ipe sıkı sıkı sarılın deriz,

Yüce ve Hak Rahman olan Allah’ın eli ve gözü olan Rabb’niz tarafından yazdırılmıştır,
Hakk olan Rabb arza sevgili Hz.İsa ile indi,
Aydınlanmanın öğretmeni Hz.İsa ve aydınlanmanın öğretmeni olan Hz. Muhammed
Bu kitapta bir araya iki kod olarak geldi, (Rabb)
Her ikisi de Yaratıcı olan Allah’a simge olan bu iki değerli “usta” aydınlanmanın öğretmenleridir,
Kitab…Rahman ve Rahim kodunda olup, insan daki tek olan Rabb’e işaret eder,
Kitap aslında şunu der; Rabb yani öğretmeniniz içinizde,
Arada aracı yok en yakın Rabb içinizde, “d/ona” “doğrudan ona” ulaşınız bu gerçeğe işaret eder,
Dona ne bir bayan ismidir, ne de bir yabancı isimdir,
öz ve öz Türkçedir, kopya değildir,
Öğretmeniniz içinizdedir, Dış öğretmen içinize işaret etmek için geldi,
öğrenci ve öğretmen aynı sınıftadır, bizbizeyiz yani,

Bakalım Rabb’niz size içinizde ne diyecek, sesini unuttuğunuz Rabbiniz size bir kitap ile
seslendi, sesini duymadınız, yüzyıllardır sesini duymadığınız özünüz
sizinle son çare bir kitap yazdırarak konuşuyor, çokça mı şaşırdık,
Emeklerinden dolayı Burak kardeşinize Yüce ve Hak Rahman olan Allah’ın
huzurunda teşekkür ediyoruz,
o görevini yerine getirdi,
şimdi sıra sizlerde,

Kendiniz için, kitabtaki bilgileri içselleştirerek özümsemeniz önerilir,
Kitabın yazdırılma öncesi ve sonrası mucizeler ile doludur,
Kitabın kendisi bir mucizedir, sizlere müjde olup; Bir hediyedir,
Kurdale o yüzdendir,
Kendi doğum gününüzü yaşamanız için müjde ve hediyedir,
açın kapağını ve okuyun,
okuduğunuzda kendinizi okuyun,
kendi doğum gününüzü kutlayın,
ancak doğum günleri tek başına değil hep birlikte kutlanır,
Bir cümle bir kelime doğmak isteyene ebedir,
doğum günü gelmiş olana her şey bahane olur,
bir kelime bir cümle, onu bir anda onu doğuruverir,

Bu bakışı yakalamanızı dilerken,
Yakın zaman ne getirir,
onu da hep birlikte göreceğiz,
önümüzdeki dönemde inançlarda, dinlerde ve insanlarda
önemli ve büyük değişimler,  bizleri bekliyor
mistik/Ruhani devrim kapıyı çok şiddetli çalıyor,

*****

Levh-i Mahfuz’un nasıl bir frekansla temas sağladığının çok güzel bir örneği de, ağızdan dökülen bu muhteşem dua cümlesi. Tanrısal öz güzel söylemiş gerçekten de:

Tanrım bana okuduklarımı anlama, anladıklarımı idrak etme, idrak ettiklerimi de uygulama gücü ver.

Levh-i Mahfuz’u,bu olaganüstü kitabımızı yere göge sıgdıramamamın yanında Tanrı’nın dehasına hiç bu şekilde tanık olmamıştım.aslında bir kar tanesine bile baktıgımda O’nun o büyük hayal edişi olan evrenlerin ve içindekilerin ne kadar kusursuz oldugunu görmek zaman zaman nefesimin kesilip,içimden hep deli gibi aglamak geliyordu ise de, bir kitap aracılıgle direk canım Rabbimle iletişime geçmek tarifsiz bir mutluluk oldu benim için.ki ben birbuçuk yıl öncesine kadar müslümanlıktan fellik fellik kaçan, önyargılarla dolu,Güzel Kur’ana karşı zaman zaman saygısızlıkta bulunan biriydim. yaşatılan İslamın gerçek İslam olmadıgına, Allah’ın her insanı sonsuz bir sevgiyle sevdiginden,cehennemi yaşıyor oldugumuzdan o kdar emindim ki, bir türlü resmi bir bütün olarak göremeyişimin sancıları, vicdan azabı,HAKİKATİ bilmek arzum beni Tanrı’nın Dogum Günü ile karşılaştırdı.tüm varlıgımla iman ettim.teşekkür ederim tekrar sana ve Tanrı’ya.

sevgili Mehdi,emegine saygım sonsuz,sevgimde sonsuz.biz sana ilk inananlardanız.Tanrı’nın planında bizlerden peygamberler yaratmak, mehdiler yaratmak oldugunu ögrendigimde ben de senin gibi saygıdan,hayranlıktan,sevgiden Tanrı nın karşısında nerdeyse egilmekten dünyanın altından çıkacaktım:)yolumuz açık olsun demeyecegim,zaten açık.ve ve şükürler olsun bir kez daha ki TANRI GERİ DÖNDÜ. gerçi hiç gitmemişti ama olsun böyle söylemek çok güzel.

bu 2.okuyuşum Levh-i Mahfuzu.ilk elime aldıgımda hiç dogurmadıgım cocuguma bakıyordum biliyor musun?aylarca degildi.yüzlerce yıldır,binnlerce yıldır ben bu anı bekliyordum.daha da dogrusu 1 oldugum andan beri bekliyordum.anlıyor musun? ben ona baktım o bana.nasılda rengarenk,bir gökkuşagı edasıyla gülüyor aydınlık saçıyordu etrafa.40 yıllık hayatımda hiç bu kadar derin bir mutluluk hisssetmemiştim. 1 metre uzaktan baktım kitabımıza,sonra bir annenin bebegini kucaklar gibi kucakladım onu kalbimin üzerine bastırdım sıkıca.sarıldım doya doya. karar veremedim o an deli gibi aglasam mı,avazım çıktıgı kadar bagırsam mı,kahkahalar atıp yollarda dolaşsam mı,yoksa mutluluktan ölsem mi bir türlü karar veremedim.bu karasızlıgım okumalarım sırasında da devam etti.halen daha devam ediyor.ne çok isterdim bir dag başında olmayı biliyor msun? ya da bir okyanusun ortasında yapayalnız… hiç durmadan aglamak,hiç durmadan haykırmak isterdim anca böyle içimdeki,ruhumdaki yaraları iyileştirebilir,bu şekilde kendime gelecegimi düşünüyorum da:)

şimdilerde yine en büyük dilegim Din Günü’nü bana yaşatması için Tanrı’mıza dua edip bu olaganüstü olayların şahidi olmak.kıyamet gününden sonra ölsemde farketmez artık:)aması neyse ödemeye hazırım ben. sevgili İsa’yı görmek Kıyameti hep birlikte yaşayıp ayaga kalkacagımız,silkinip özümüze dönecegimiz günlerin tanıgı olmak… en büyük dilegim.

gecem gündüzüm, sagım solum,içim dışım,yukarım aşagım,sözüm düşüncem,bedenim

ruhum her şeyim LEVH-İ MAHFUZ OLDU. ŞÜKÜRLER OLSUN.darısı diger tanrısaların başına:)en yakın zamanda.

şimdi anlıyorum yaşadığımı tüm iniş çıkışların sebebini, bunlara bende hazırlanmışım..hele Lamelif’i sarmaş dolaş gördüm ya…hangi kelime , hangi ifade bizi daha fazla yaklaştırabilir

Dinin hayatın merkezinde olduğu, maneviyata önem verilen bir ortamda yetiştim. Bana, inandıklarını öğrettiler ve çok şükür ki onları dayatmadılar. Ergenlik dönemiyle birlikte varoluşsal sorular oluşmaya başladı. Çocukluğumuzda her yaz hatim ettiğimiz kuran’ı kendi dilimde okumanın zamanı gelmişti. Sorularımın cevapları burada olmalıydı. Ancak tam tersine daha çok soru işaretleri meydana gelmişti. Tezatlıklar da cabası… İnancım sarsılmıştı düşüncelerde kaybolmuştum. Cevaplarını aradığım sorular beynimi kemiriyordu ve tutunamıyordum hayata. Çevremdeki insanlar ve yaşayışları oldukça yabancıydı bana. Günümün önemli bir kısmını, çoğu dini olmak üzere kitaplar oluşturuyordu. Okumaya, araştırmaya devam ettim fakat tatminkar cevaplara ulaşamamıştım. 3 kez şehir-üniversite değiştirmiştim. Hem sosyal hem öğrencilik hayatım dibe vurmak üzereyken tanışmıştım “tanrı’nın doğum günü” ile. ve cevapların %90ına ulaşmıştım. Yıllardır şekillenemeyen dışa vurulamayan sorularımın cevaplarının nerdeyse hepsi buradaydı. Kişisel devrim o gün gerçekleşmişti.. ve niyazi mısri’nin dizelerini idrak edebilmiştim:

“…derman arardım derdime
derdim bana derman imiş…”

Kitaplarla aramı iyi tuttum yine ve geriye kalan %10luk kısmı araştırmaya devam ettim. ümidimi hep korudum ve “levh-i mahfuz” ortaya çıktı. Şükürler olsun ki fazlasıyla misli misli almış oldum cevapları..

Asr suresini daha sık tekrarlayacağımız zamana girdik artık..

“Asra andolsun / Gerçekten insan, ziyandadır / Ancak iman edip salih amellerde bulunanlar, birbirlerine hakkı tavsiye edenler ve birbirlerine sabrı tavsiye edenler başka.”

Yolumuz Açık Olsun.

levh_i mahfuz’u ise sabırsızlıkla bekliyordurm. uzun uğraşlar sonucu kitabı edindim. uzun uğraşlar diyorum çünkü bulunduğum yer itibariyle kitaba ulaşmam çok zordu. dün elime ulaştı ve bırakamıyorum…. kesinlikle muhteşem bir kitap, dizayn, içerik, konular, anlatış v.s. tam anlamıyla muhteşem

Sevgili Burak bey. Böyle bir kitap yazdığınız için öncelikle Tanrı’ya şükrediyorum ve sizi de teşekkür ediyorum. Sezgilerinize, yüreğinize, duygularınıza ve bunları yazıya dökmenizi sağlayan ve benimde alıp okumamı sağlayan yüce rabbime sonsuz şükranlarımı sunuyorum.
Burak bey ben yıllardır hep bu tanrının bize anltılan, zihinlerimize yerleştirilen Tanrı olmadığını ve Kur’anın da Yüzeysel olarak okuduğumuz ve korkudan içimizin ürpermesini sağlayan Kur’an olmadığını biliyordum. Bir gün diyordum gerçek olan ortaya çıkacak ve bizim anlamamızı sağlayacak birsi çıkacak diyordum. Ama bunu acaba olmeden önce bu yaşamımda görürmüyüm diyordum.
Şükürler olsun ki gördüm,okudum ve taşlar yerine oturdu.
Bu arada ben heyecandan ismimi yazmayı unuttum. Ben Selma Erdoğan Uşakta oturuyorum,henüz bu gün 22. gününde olan bir yoga, plates ve dans merkezim var.burayı açmak en büyük hayalimdi hep Tanrı’ dan istiyordum ona mektuplar yazıyordum ve sanki olması imkansız gibi gürünen biranda oluverdi. Tıpkı sizin kitabınızdaki gibi.
Burk bey Bizim Uşak’ta sizin o kadar çok okurunuz var ki biz önceden arkadaşlarımla bir araya geldiğimizde önceden Mevlana’dan, Yunus’tan, Hallacımansur dan. Muhyddin arabiden Filan konuşurduk, şimdi ise hep sizin kitabınızdan konuşur olduk sizinle tanışmak, görüşüp konuşmak en büyük hayalimiz. Bu bir dilek, sana ve tanrıya yazılmış. Ve kimbilir diyorum, belkide yolunuz falan düşer. Hoşca kalın iyi çalışmalar teşekürler

Kitap bi kere öyle roman okur gibi okunacak bi kitap değil, tüm alıcılar açıkken okunmalı bana sorarsanız.Öyle -haa bu akşam 200 sayfayı deviririm 2
saatte, der gibi bir kitap değil.açık yürekle hatta en az 2 kez okunmalı
diyorum.

Kitapta gözlerden yaş indirme, yürekte bir yangın yakma halleri de bu
kitaba mahsus ki arınmak adına bunlar…bir de kitap 2006 da yazılmış, ben
bu yıl aldım okudum. şoklardan şok beğen ne dersin.. kitapta ‘küçük Türkiye projesi’nden bahsedilmiş ve şuan içinde bulunulan ‘yöneticilerin ekonomik
krizle boğuşmaktan bu projenin ve yaptırımlarının farkında olmamalarından……

YÜREĞİNE VE ELİNE SAĞLIK DİYORUM…bizlere bu farkındalığı yaşattığın
için…Başka ne söylenebilir ki ; sen tv ye çıkıp ahkam kesen ilim(!) adamlarından farklısın kesinlikle ve kitap 2 sene sonrası zaten kendini ispatlıyor …Dikkat et onlar seni kopyalıyor…bizden duymuş olma ama…
saygılar ve sevgiler..

Tanrının Doğum günü kitabınızı adeta bir solukta okudum ve hakikaten 47 yıllık yaşamımda, özellikle son 30 senedir kafamda oluşan birçok sorulara, sizin yazınızda yanıt bulduğum için, sizinle aynı Dünya görüsü paylaşan birisi olarak kendimle ve sizinle gurur duydum.

Kitabınızda hakikaten Tanrı ile konuşmuş kadar net ve etkleyici görüşlerinizi bizlere aktardığınız için tekrar tekrar teşekkürler.
Benim kitabınız için yorumum şudur ; Keşke her dilde yayınlansa ve her millet tarafından okunabilerek, yazılanların sadece % 10′u Dünya üzerinde uygulanabilse, sanırım Dünya bir Cennet olurdu.

Sizden gelecek cevabı sabırsızlıkla bekliyorum çünkü benimde kitabınızda DONA’ya sorulan sorulara benzer ama henüz cevaplarını bilemediğim sorularım var.

Daha önce defalarca ___ ve ___’e mail yollamama rağmen hiçbir cevap alamadığım sorular bunlar, umarım siz bana cevap verme nezaket ve lütfunda bulunursunuz.

TEKRAR TEŞEKKÜRLER, SAYGILAR

Ey güzel söz, kokusu nefis öz;
bize ” işte şimdi yaşamaya hazırız ” dedirten dost,
selam sana,selam sana,selam sana

AŞK böyle bir şey işte. İçinde taşan. Dur durak, kap kacak bilmeyen.
Şekillerden,sınırlardan çok uzak. Canını kanırta kanırta acıtan, acının lezzetinden sarhoş eden. Şölen başlasın dedirten -ki her gece şölen AŞK a.
YOKluk ne güzel şey değil mi ?

Burak Atına bindik LÂ yı da yanımıza kattık.
İLLA dedik, dilimizi bağladık.
AMAN ALLAH ım bu ne hız!
Korkuyor muyum sahi?
Hayır!
VARLIĞIMDAN KAYNAKLI YOKLUĞUM BURAK ATINI BULDU
KOR-K-MUYORUM,
SADECE YOL ALIYORUM.
YÖNÜNÜ BİLMİYORUM AMA KAR TOPU GİBİ HER AŞAMADA BÜYÜYORUM,
M GİDİYOR Z GELİYOR VE BÜYÜYORUZ.
EĞER ERİMEK GEREKECEKSE BU YOLUN SONUNDA
RAZIYIM EY GÜNEŞ!
KARDANADAM GİBİ ERİMEYE ,SAYGI İLE KARŞINDA.

SEVGİLERİMLE DEMEK YETMİYOR AMA..

Kitabınızı almadan 1 hafta önce, bahsettiğiniz konuların çoğu
aklımdaydı, düşünüyordum ! hatta kitabınızı almadan bir gün önce
düşüncelerimizin daha mantıklı ve geniş olması için empati yapmayı,
kendimizi tanrının yerine bile koymamız gerektiğini düşünmüştüm.
Neyse sanırım 9 basamağa yaklaşıyorum. şaka ( :

Allah’a beni seviyormusun diye sormuş, O da bir işaretle bana
karşılık vermişti ve sevgisini taşıyorum. Yanımda olsanız
gösterirdim. ne demek istediğimi zorlanmadan anlatabilmeyi isterdim.

kitabınızı okumadan bir hafta önce diyordum ki, acaba kuran üzerinde detaylı çalışan var mıdır? nasıl öğrenebilirim?
Çünkü kitap hayatımdır ve onu araştıranların, gerçeği bilmek
isteyenlerin ayetlerden ne anladıklarını, ne düşündüklerini merak
ederdim. İNSANLARIN BU AYETLERDEN NE ANLADIĞINI…

şimdi… Öncelikle işiniz zor, bu kitabı yazmaktaki gerçek nedeninizi de bilmeyi isterdim. Siz ne yaptınız öyle… okurken, ara ara
mantıklı buldum.
bazen yırtıp atmayı düşündüm ! bazen tuttum. Bazen okumak zordunda olduğumu hissettim ! Bi kere baya bir çalışmışsınız, sağlam mantıklar kurmuşsunuz…
Sizin bakış açılarınızı çaldım. Çünkü buna ihtiyacım var. O KİTAP DA HERŞEY VAR ! herşey… bütün soruların cevapları… O kitapda ALLAH var…
GERÇEK ALLAH var… Onun istediği var..

kitapdaki çok önemli yerleri fazla açamadığınızı düşünüyorum.
daha fazla açmanız gereken yerler çok ! bahsettikleriniz ağır ve
yeteri kadar kanıt yok ! uzatmıyım hayırlısı……

KaDeR ve KaDiR…

Aynı kökün iki farklı tekamül hali,bu kelimelerde gizli…Kadir gecesi;Kendi kaderine kadir olmanın gecesi…
Varlığının dizginlerini eline aldığın o gece…
Kendi dizginlerini bir geceliğine, tümüyle eline tutuşturduğumuz o gece…
Varoluşun karanlık günlerinde,henüz güneş yeryüzünü aydınlatmamışken sizden o sözü aldığımız o gece…

Hani Rabbin, Adem oğullarının sırtlarından zürriyetlerini almış ve onları kendi nefislerine karşı şahidler kılmıştı: “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” onlar: “Evet, şahid olduk” demişlerdi. Kıyamet günü: “Biz bundan habersizdik” dememeniz içindir.
Kur’an-ı Kerim Araf Suresi 172. Ayet

Ruhun tekamül etme macerasına kendi hür iradesiyle karar verdiği o gün, varoluşun mutlak miladı olarak kabul edilir Rahman’ın katında.
Fani zamanların değil, sonsuz zaman kipinin “gecesi”dir o.
İnsanlar Kadir suresinin 2. ayetinin üslubunu yadırgarlar.
“Terslendiklerini” düşünürler.
Diyanet tercümesini okursan, bu duyguyu daha yakından hissedersin.

Kadir gecesinin ne olduğunu sen ne bileceksin!
Kur’an-ı Kerim Kadir Suresi 2. Ayet (Diyanet Çevirisi)

Hayır öyle değil…
O Ayet, Kadir’in bildiğin-bilebildiğin gecelerden biri olmadığını anlatmak istediği için “tersliyordu” gerçekte seni…

İslam alemi, Kur’an’ın Kadir gecesi indirildiğini bilir.
Bunda şaşırtıcı bir durum yoktur.
Tevrat, Zebur ve İncil…
Kadim bilgilendirmelerin tümü, insanlığa o gecede sunulmuştur.
Kur’an’ın vahyedildiği gece de bu yüzden Kadir’dir.
Tanrı katında isim verilmiş tek gecedir.
Müslümanlar, Kur’an’ın Kadir gecesi indirildiğini bilirler.
Oysa o kutlu gecede “indirilen” sadece Kur’an değildir.
Tercümanın kendi fikrini temsil eden o parantezi kaldır.
Kaldırdığın anda, yeni bir bilginin “indirilmekte” olduğunu göreceksin…
İşte şimdi sıkı dur…

Gerçek şu ki, Biz onu (Kur’an’ı) Kadir gecesinde indirdik. Kur’an-ı Kerim Kadir Suresi 1. AyetKadir gecesinde “indirilen” gerçekte sendin küçüğüm…Melekler ve ruh, onda Rablerinin izniyle her bir iş için inerler.
Kur’an-ı Kerim Kadir Suresi 4. Ayet

Kadir gecesi, Tanrı’nın insana ruhundan üflediği kutlu gecedir.
Ademin, yani ruhun varolduğu gündür.
İnsan kelimesinin sonsuz zaman kipindeki halidir;

Kadir gecesi, “bin aydan” daha hayırlıdır.
Kur’an-ı Kerim Kadir Suresi 3. Ayet

Şimdi sureyi baştan sona okuyabilirsin;

Kur’an-ı Kerim Kadir Suresi
1- Gerçek şu ki, Biz onu kadir gecesinde indirdik.
2- Kadir gecesinin ne olduğunu sana bildiren nedir?
3- Kadir gecesi, bin aydan daha hayırlıdır.
4- Melekler ve ruh, onda Rablerinin izniyle her bir iş için inerler.
5- Fecrin çıkışına kadar bir esenliktir o.

Fecr “şafak” demektir.
Fecr, gece “karanlığından” sonra gözler aydınlığı sabahın başlamasıdır.
Kadir, varoluşun varolmaya başladığı ilk gecedir, sabaha kadar geçen vakit ise ruhun tekamül macerasıdır.
İnsan şafak sayan tezkere askeri gibidir.
Gündoğumu ise…
Gündoğumu cennettir…
Geceden sabaha geçen vakit nefes alarak, çırpınarak varolmaktır…
Güneş, Rahman’ın katında Kadir’in adı “gece” olarak konduğu için bu kadar aydınlıktır küçüğüm;

Geceyi, gündüzü, güneşi ve ayı sizin emrinize verdi; yıldızlar da O’nun emriyle emre hazır kılınmıştır. Şüphesiz bunda, aklını kullanabilen bir topluluk için ayetler vardır.
Kur’an-ı Kerim Nahl Suresi 12. Ayet

Oruç’un gizemi de burada gizlidir.
Kur’an’daki Ramazan, tekamül macerasının simgesel anlatımıdır.
Yeryüzüne inen ruh, artık fizikselleşmiştir.
Cennetinden feragat etmesidir bu.
Yuvadan ayrılması, varoluş gurbetine doğru yola koyulmasıdır.
Artık Rahmanın sonsuz rahmetinden, sınırlı ölçüde yararlanıyor olmasıdır.
Varoluş küçüğüm, gıdasız kalmaktır…
Varoluş, tüm bu yokluğun içinden herşeye karşın güçlenerek çıkmaktır.
Ramazan bir aydır ve “bin aylık” tekamül yolculuğunun kodlanmış anlatımıdır.

Kadir gecesi, bin aydan daha hayırlıdır…

İnsanoğlu, Ramazan boyunca, kendi ruhsal macerasıyla yüzleştirilir.
Açtır, susuzdur.
“Karnı tok” olduğu günlerin özlemiyle doludur.
Ta ki Kadir gecesine kadar…
Kur’an’ın Ramazan’ı o gün biter.
Devam eden kültürel Ramazandır.
Aç susuz geçen bu debdebeli ayın ardından kişiyi bekleyen tek bir şey vardır;Bayram…
Bayram yani Cennet…
Kur’an, Müslümanlara oruç tutun der, diğer yanda da hiçbir biçimde “bayram kutlayın” demez.
Bunu Kur’an emretmemiştir, buna bir kişinin, bir halifenin “yetki kullanarak” karar vermesi istenmiştir.
İnsanlığı temsil eden o yetki sahibinin adı Muhammed’dir…
Allah’ın kulunun oğlu Muhammed…
Kadir gecesi itibariyle kendi kaderine kadir olan ruh, bayramı kutlamaya kendi inisiyatifiyle karar vermiştir.
Kaderine kadir olanın cennetidir bayram…
Oruç bitip de, tekamül tamamlanınca yetişkin bir halifedir artık ve her halife gibikendi kararlarını buyruk almadan, kendi yetkisiyle hayata geçirir olmuştur.
Bayram,varoluşun sıkıntı dolu yoksun günlerinden, özgürlüğe geçiştir.
Bunu haketmiştir.
“Oruçla geçen bir ayın” ardından…
Ruh “yaşamış” yani kendi orucunu tutmuştur…
Kadir gecesini nasıl değerlendirmek istediklerini soruyorlar.
Onlara söyle…
O günü kendilerine ayırsınlar…
İmkanlarını sonuna kadar zorlasınlar…
Çalışan, işinden izin alsın…
İmkanı olan o gün çalışmasın…
İmkanı olmayan ise imkan dilesin…
Korkmasın…
Ne pahasına olursa olsun, o günü kendilerine ayırsınlar…
Oruç kelimesinin ikinci anlamını yaşasınlar doyasıya…
“Sussunlar”…
O günü, o mübarek geceye hazırlanarak beklesinler.
Geçmişlerinde kalan herkesle ve herşeyle barış imzalasınlar.
Zihnen tüm geçmişleriyle helalleşsinler…
Gelecekleriyle buluşabilmek için bu gerekli…
Yaradanla yaradılanın b1r olacağı,
Rahman’la Rahim olanın arasındaki sınırların iptal edileceği
o gece için sorularını hazırlasınlar…
Evlenmeli miyim?
Boşanmalı mıyım?
Çalışmalı mıyım?
Bırakmalı mıyım?
Tanrı’nın doğum günü…
Okumalı mıyım?
İnanmalı mıyım?
Güvenmeli miyim?
Yükümden arınmak için neler yapmalıyım?
Kederden arınmanın,
Kaderine kadir olmanın tüm sırrı,
dileyen herkesle paylaşılacak o gece…
Kutlu kararların gecesi o ve bil ki,
bu yıl yaşamana yada ölmene kararın verileceği gecedir.
İşte bu yüzden;
Rahman’a olan tüm sorularını hazırlasınlar.
Ve en önemlisi;
CEVAP ALMAYA HAZIR OLSUNLAR

Doğrudan O’na

TDG nu okudugumda yahu bu guzel insan ve bu muhtesem bilgi keske cok daha erken bir zamanda gecseydi elimize diye dusunmus ve biraz gec kaldigin konusunda icerlenmistim!

Bazan henuz kitlelerin bu muhtesem bilgiye hazir olmadiklarini hissetmis ve acaba ‘erken mi geldin’ diye dusunmus sabir ve anlayis dilemistim anlayamayanlar icin…

Yok yok zamanlamada hata yoktur bence…Sen TAM DA ZAMANINDA BURADASIN…

Kimilerimiz tam bu sevgiye gecis (Yaradan’i anlamaya gecis) doneminde iste boyle cinnetler gecirip cildiracak saniyorum… Sokaklara cikip “yaw bu adam kayaliklar bile Rahmandir diyor” naralari atacak!!!

Yaradanim sana kimseye vermedigi sabirlari versin buRAK… sevgiyle

YÜRÜ BE KOÇUM!!

ama bir hafta önce kitabını aldım.. bazı yerlerde durup, hazmetmem gerekti.. yazdıklarının bazıları benim de inandığım konular, bazıları okuyunca farkedebildiklerim, bazılarını ise hala sorguluyorum ) Allah doğru şekilde algılamamı sağlasın diye dua ediyorum..

peki niye buraya yazıyorum ??? çünkü herşeyi o an da onaylamamız gerekmiyor yapılan bir işin iyi olduğunu kabul etmek için. Bence süpeeer bir kitap yazmışsın. Çok zekice. Kafamızı kurcalıyor. Soru sordurtuyor. Kanıt sunuyor. Ve de güzelliklerden bahsediyor. Aklına, yaratıcılığına, yüreğine ve eline sağlık !!

Olan TDG arkadaşıma oldu, sıkıntılarımı onunla paylaştım. O’da bana, kitabımızın, stresten, yenilmişlik duygusundan, uygulamayı unuttuğum can simidi
mesajlarını hatırlattı. Fikirler verdi, Olan O’na oldu.
Şimdi TDG’den once ve TDG’den sonra diye hayatımın 2 safhası var.
Sağol buRAK, iyi ki varsın DONA, ve hayatıma yepyeni bir rota çizen TDG…Sevgimle…

DÜNYAYI KURTARACAK OLAN TÜM YARATILMIŞLARIN
BİRLİK VE BERABERLİĞİDİR… GELECEKTE İNSANLARI
BİRLEŞTİRECEK OLANSA “ŞU AN YÜRÜRLÜKTE OLAN
İSLÂMİYET” DEĞİL, İSLAM BİLİNCİDİR.

İSLÂMİYET BUGÜN HÂLÂ BİR TAKIM İNSANLARIN TEKELİNDE
OLABİLİR; ANCAK İSLAM BİLİNCİ HERKESİNDİR.

BU KİTAP, HERKESİN RUHUNDA VE ZİHNİNDE VAR OLAN
İSLAM “BİLGİSİ”Nİ BİLİNÇ DÜZEYİNE ÇIKARACAK OLAN BİR
AHİR ZAMAN FIKIH KİTABIDIR.

Tanrinin içimde bir yerlerde olduğunu ve gerçek islamin bu olmadiğini biliyordum. Ayrica reenkarnasyondan da haberim vardi (antakya kökenli olmamdan sanirim). Tanrinin (ve kitabinizin) sayesinde kafamdaki birçok sorunun cevabini buldum. Ancak şunu söylemeliyim ki beni en çok etkileyen, kuran’i tanri yorumuyla okumak  oldu. Defalarca okuduğum kuran’in nasil bir mucize olduğunu bir kez daha anladim.
şimdi ruhum, o’nun ve islamin  istediği gibi özgür ve bu anlatilmaz mutluluk verici bir duygu.
Tanrima şükürler olsun.

Kendi aklıma ve bilinç düzeyime uygun zihniyetin yayılabilmesi için elimden geleni yapma arzusunun bir sonucudur bu çabam.

Ben de senelerdir kitap yazıyorum. Ve bu eskiyen kitap muamelesi,dağıtım kanalları,yayın evleri hala beni hedefimden caydıramadı.

Bu arada bu genç yaştaki başarın beni çok duygulandırdı. Seni tebrik ediyor,kalbimin en derinliklerinden akıp gelen katıksız sevgiyi sana gönderiyorum.

Yolumuz açık olsun.
Sevgiyle kal,coşkuyla yaşa….

TANRI’NIN doğum günü bunun adı
Hem ayet bilir hem de fıkhı
Bunu okuyan anlar kendi
Şeytan bunun neresinde?

İçinde mi dışında mı?
Cildinin nakışında mı?
Barkodun oralarda mı?
Şeytan bunun neresinde?

Abdest alsan aldın demez
Namaz kılsan kıldın demez
Yalnız bi tek haram yedirmez
Şeytan bunun neresinde?

Yazanı da sen gibi sarıksızdır
Ayağı da çarıksızdır
Finansı yok kiracıdır
Şeytan bunun neresinde?

Kur’andan gelir fikri
Hakikidir bunun hükmü
Hey Allah’ın sevgili kulu
Şeytan bunun neresinde?

Dertsiz

Kader belki bir çelişki konusu benim için. Ama Dona’nın kitaptaki kimliğini kabul edersem söylediğini kabul edip geçerim. Ama halihazırda kaderin noktasına virgülüne kadar yazılmış (ki bu noktada senaryonun aktörü oluyoruz) olduğuna inancım devam ediyor.

Bu konuda tartışabilir ve belkide inancım evrim geçirebilir. Benim asıl takıldığım konu şu.. Bu kitabı buRAK özDEMİR ben yazdım derken (hani bundan sonra ben yok biz vardı) ve tüm alkışları alırken ve bundan menunluğu (konu ego) satırlarında okunurken, yani kendi egosunu yenememişken, biz Dona’nın ağzından yazdıklarına nasıl ikna olacağız?(İmamın dediğini yap yaptığını yapma mı diyecez?) Ya da bu kitaptaki Dona bilinen Tanrımızdır, o zaman buRAK özDEMİR değil Dona yazmıştır bu kitabı. Peki buRAK özDEMİR neden kendi yazmış gibi davranıyor? Ego? Veya buRAK özDEMİR tüm kurguyu, düşünce yapısını kendi ifa etti, peki bu bilgi birikimini nasıl elde etti? Öğretisini nerden aldı? Aslında internet satırlarında aradığım bu iken bulduğum burak özdemirin çiçek böcek hikayeleri. Bense kader konusunu, tekamülü, Kuranın şifresini vs okumak isterdim. Bunların tartışıldığı ve benim kaçırdığım bir forum varmı? Teşekkür eder cevap beklerim… Saygılarımla.

*****

Allah ile kul arasına girilmez demişler. Fakat giriyoruz biz. İzinle tabi. Kitabı alma ve okuma kararı sayesinde. Hiçbir kapıyı zorlamıyoruz, en fazla zile basıyoruz. O da haber vermek için. O kadar. Kişinin Tanrı’yla ilgili duygu ve düşüncelerinin kayıtlı olduğu yer, çok muhafazalı bir yer. Kişilerin en mahrem bahçesi burası, balta girmemiş ormanı… Bu bahçeye adım atacaksan şunu bilmen gerekiyor. Kişinin Tanrı ile olan meselesi, kişinin seninle olan meselesi haline dönüşecek. Hazır ol. Kızgınsa kızgınlığını senden çıkaracak o bahçede. Seviyorsa da sevgiyle yoğuracak seni. Yaradanı ile sevgi ilişkisi kurmuş olanlardan hürmet göreceksin. Halihazırda kızgın olan, fakat sorularına cevap bulması durumunda O’nunla buluşmaya can atanlardan da sevgi göreceksin. Coşku dolu bir sevgi hem de. Diğer yanda da yaradanıyla kızgınlık ilişkisi kuranlardan kızgınlık göreceksin. Bu bahçede oyunun kuralları böyle. Onunla ilgili duygu-düşünce sana yansıtılacak. Var mısın yok musun sen onu söyle.

Tanrı’nın doğum günü’nün sorumluluğunu yüklenen kişi için bu çok önemli bir bilgi. Hayat kurtaran bir kolaylık. Onbinlerce insanın sevgisinin yanında bir o kadar insanın da kızgınlığını geçici de olsa kazanan biri için bu, çok büyük bir konfor. Karşılaşacağın tepkinin kodlarını bilirsen, bu senin kurşun geçirmez yeleğin olacak. Padişahların giydiği tılsımlı gömlek gibi. Şayet bu bilgi ve bilinç olmasaydı, bu okuyucumuzun bana yönelttiği, sonuna soru işareti konmuş ithamlarını üzerime alabilirdim. Almadım. Soru işaretlerine aldanıp, bana soru sorduğunu, maksadının cevap almak olduğunu zannedebilirdim. Zannetmedim. Kutsal ve aynı zamanda dikenli tellerle dolu bir bahçede yürüdüğümün bilinciyle, ona bu satırları yazdıran ruh halini gördüm ve tanıdım. Soru falan yok yukarıda. Karışık duyguların sıkışmış armonisi var. Düğüm, yazarla ilgili satırlarda falan değil. Düğüm bambaşka bir yerde. Can alıcı o cümlede:

Kader belki bir çelişki konusu benim için…

“Belki” ifadesiyle kararsız kaldığını ben hemen netleştiriyorum kendisi için. Evet, kader bir çelişki konusu onun için. buRAK buRAK diye saydığı satırların hepsinde kaderle ilgili bu ikilemin izlerini görmek mümkün. Hem kendisi için hem de bizi okuyan, okumayan, okuyacak olan herkes için önemli dersler içeren minik bir metin analizi yapacağız hep birlikte. Bakalım ve görelim. Kadere itiraz ve buRAK’a itiraz birbirleriyle nasıl da tencere-kapak oluvermişler.

buRAK özDEMİR tüm kurguyu, düşünce yapısını kendi ifa etti, peki bu bilgi birikimini nasıl elde etti? Öğretisini nerden aldı? Aslında internet satırlarında aradığım bu iken bulduğum burak özdemirin çiçek böcek hikayeleri. kısmından başlayalım.

Tüm kurguyu, düşünce yapısını.. diye başlayan merakının cevabı aslen bu sitede bir kitap dolduracak miktar ve kalitede mevcut. Burada aylarca yazdım durdum bu konuyu. Sorularının cevabı, bu sitenin zaman tüneli düğmesindeyken, sen cevaplarını haberleş düğmesinden beklemektesin. Sende bekleyişe dayalı bir kader anlayışı var sevgili kardeş. Kaderi, içinde sana hizmet etmekle görevli garsonların olduğu bir restoran zannediyorsun. Kendi kendine verdiğin sipariş gelmeyince de bunun hesabını garson olduğunu düşündüğün kişiye (buRAK buRAK) yöneltiyorsun. Hayır. Zannettiğin gibi değil. Kader, self-servis bir restoran. Her ne yemek istiyorsan, kalkıp kendi yemeğini kendin alacaksın. İstediğin gofret olsaydı olurdu belki. Jetonu atardın, küt diye düşerdi önüne istediğin şey. Öğrenmek istediğini gerçekten öğrenmek istiyorsan biraz çaba göstermelisin.

Hepimiz sıcacık evlerimizde yada işyerlerimizdeyiz an itibariyle. Bilgisayarımız önümüzde. Çok eskilerde matematik, felsefe, kimya dersi almak için babanın imparator olması gerekirmiş. Sende hiçbir imparatorun olmadığı bir imkan var. Tık tık tık yaz enter yap. İstediğin bilgi emrine amade. İnternet konforuna sahipsin, ne büyük bir şans. Diğer yanda da biz varız. İnsanoğlunun onbinlerce yıldır düşünüp durduğu fakat halen adam gibi bir açıklık getirmekten uzak olduğu varoluş konusunda bizim elimizde, çok ilginç, çok sıradışı, çok tutarlı ve çok tatmin edici yeni bilgiler var. Kitap elinde, site önünde. Bilgileri önüne sermişiz. Herşey var, bir tek sen yoksun. Birimiz yazmıştı geçenlerde, 3 tam gün sürmüş siteyi okuması. Hadi üstünden zaman geçti, yeni yazılar eklendi, 4 gün olsun. 4 gün şu kaynağı bi inceleyelim, yorumumuzu ondan sonra getirelim yok. Hükümler peşin çünkü. Önden etiketi bi yapıştıralım da, içinde ne olduğunu sonra düşünürüz.

Sen sorularına yanıt bulamadığını düşünürken aslına bakarsan sorun, ortada fazlasıyla bol yanıtın olmasında. Kaderle ilgili ne büyük bir çelişki gerçekten de. Tüm bu cevaplar seni beklerken, sen forum ararmış ve de bulamazmışsın. Bunların hepsi yazıldı, çizildi, konuşuldu Tanrı’nın doğum gün-lüğü’nde. Forumda mı kaybettin ki forumda bulacaksın güzel kardeşim? Kadim soruların tartışmada yanıt bulduğu nerede görülmüş? Bulunsaydı, 90′lı yıllar boyunca onca tartışma programı izleyen Türk toplumunun şimdiye kadar çoktan nirvanaya ermiş olurdu. Aynı yerde saymak yerine.

Kaderle ilgili aradığın cevapları sana sükunet içinde sunan tam teşekküllü bir kaynak burada hazır dururken senin “tartışma” sitesi beklemen, içindeki “hesaplaşma” duygusunun işareti olmasın sakın? Kesin olarak bilemem, bunu ancak sen tam olarak bilebilirsin. Senin hayatın, senin işaretlerin… Benim hayatım ve benim işaretlerimin sana yardımı olacaksa, hepsi emrine amade burada yazılı. Çiçek ve böceklerin, çiçek ve böcekten ibaret olmadığını keşfettin gün bize “kaderi çözdüm” diye başlayan bir mektup yazacağından eminim. Kaderini çözümlediğin gün, Tanrı’nın doğum günü’nden “bir yanlışlık” eseri olarak bulup okuduğun bir kitap olarak bahsetmeyeceğinden de eminim.

Düz mantık, gerçek bir tekâmül zararlısıdır. Seni hakikatten uzaklaştırmaktan başka hiçbir işe yaramaz.

buRAK özDEMİR öğretisini nereden aldı?

Bu kadar derinlikli bir konuda sorulması gereken soru acaba gerçekten bu mu? “Nereden aldı?”

Bizim orada çok süper bi nalbur var. Gittim, usta ordan bana bi öğreti versene dedim. Ne için lazımdı dedi. Kitap yazıcam da dedi. Tamam dedi, kitaplık öğreti verelim o zaman. Kaç kilo istiyosun diye sordu. 600 küsür sayfalık bir kitaba kaç kilo öğreti gider dedim. 3 kilo öğreti işini görür dedi, aldım geldim eve. Ve Tanrı’nın doğum günü’nü yazdım. Nalburdan aldığım öğretinin bir kilosu bozuk çıktı, sonra gittim değiştirdim. Öğreti bitmedi, biraz daha kaldı paketin dibinde…

Tanrı’nın doğum günü, geleneksel düz mantıkla anlaşılabilecek olguların belki de en sonuncusu. Bu kitabın, öncesini ve sonrasını gerçekten anlamak istiyorsan, çaba göstermeli, sabırlı, soğukkanlı ve herşeyden önce peşin hükümlere kapalı olmalısın. Maksimum bir akıl kapasitemiz varsa, işte o kapasitenin kullanılması gereken gün bugündür. Yarın değil. Madem öyle, o zaman şöyle… diye başlayan yaklaşımlar bu kitabın ve onun sitesinin içinde mizah olur. Yazık olur.

Bu kitabı buRAK özDEMİR ben yazdım derken (hani bundan sonra ben yok biz vardı)

Kişiler katından çekilmekle, bu kitabın yazarı olmam ne alâka gerçekten de. Ananemin evinde otuzbin kişiydik, hep birlikte yazdık dersem acaba bu senin kulağına nasıl gelir? Bu kitabı “biz” yazdık dersem insanlar “siz” kimsiniz diye sormaz mı? Biz derken öyle zannettiğin gibi bir biz değil. Grup falan değiliz biz ama aynı zamanda da biziz anla işte falan mı deriz? Kendimizi nasıl ifade ederiz? Önerin nedir? Benim, bu işin öncülüğünü yapan kişi olarak “biz” kelimesini kullanmak noktasında bazı kısıtlarım oluyor. Biz, biz, biz… diye konuşursam lider konuşması gibi oluyor, sevmiyorum o yüzden. Okuyucu sayısının çokluğuna dayanan, buradan güç bulan biri gibi yorumlanmaya açık oluyorsun. Tüm bu muhteşem ailenin yanında, tek başına bir fert olduğumun altını sımsıkı çizmem gerekiyor. Göründüğü gibi kolay değil.

Sanıyorum Aralık ayıydı. Kişiler katından çekilelim dedik hep birlikte. Kimliklerimizin, kişiliklerimizin esiri olmayalım diye çağrıda bulunduk. Sen-ben kaygısı taşımasın hiçkimse, biz olmanın konforunu yaşasın dedik ya. Bir bedel ödetme çabası var kimilerimizde bir süredir. İçinde “ben” kelimesi geçen cümlelerimi kopyalayıp kopyalayıp bana gönderiyorlar : ) Canım benim. Birinci tekil kişiyi ifade eden Türkçe’nin o yegane zamirini kullanmadan Türkçe dilinde yazarlık yaptıracak bana. Benlik duygumuza yenik düşmeyelimden kastedilen gerçekten bu muydu? Kişiler katı felsefesine düz mantıkla mı yaklaşıyor olmayalım sakın? Biz’liğe düz mantıkla bakış… Banka hesaplarının şifrelerini ver çabuk. Ver diyorum sana. Onlar BİZİM paramız‘a kadar gider bu yanlış anlama, aman dikkat : )

…tüm alkışları alırken ve bundan menunluğu (konu ego) satırlarında okunurken, yani kendi egosunu yenememişken, biz Dona’nın ağzından yazdıklarına nasıl ikna olacağız?(İmamın dediğini yap yaptığını yapma mı diyecez?)

Madem atasözlerinden açıldı söz, biz de atasözlerinden devam edelim bu ego konusuna. Kişi, herkesi kendi gibi bilirmiş. diyeceğim efendim özetle. Bunun daha bilimsel izahı, empati yapayım derken aynalama yapmak oluyor. Bir kişi var önünde. Onu çözümlemek için, hemen kendini onun yerine koyup meseleyi o açıdan görmeye çalışıyorsun. Çalışıyorsun dediğim, oturup çalışmıyorsun, sen farkında bile değilsin belki saniyenin binde biri bir zamanda gerçekleşen bir refleks olarak cereyan ediyor bunlar. Karşındaki kimliğe kendi karakteristiğini yerleştirip, kendini yeniden canlandırıyorsun. “Ben olsaydım, bana bu kadar sevgi gösterilmesi egomu şişirirdi” diyorsun içinden. “O durumda ben olsaydım nasıl olurdum acaba?”nın yanıtını almaktan öteye gidemiyorsun. Portremin önünde durduğunu zannediyorsun, gerçekten banyoda, aynadaki kendi suretine bakmaktasın. Buna bir de zihninde kibirle özgüvenin eşleştirilmiş olmasını ekleyince, epey ilginç bir buRAK portresi çıkıyor ortaya. Bu durumda benim mazbut bir insan olduğumu sana kanıtlayabilmem için ensesine vur, lokmasını al biri olmam gerekiyor. O zaman önüne çıkacak sorun şimdiden belli: Ensene vurmayı bekleyen o kadar çok insan var ki… Ağzındaki o mukaddes lokmaya göz dikenleri caydıracak tek bir şey var. Onlara “bu ekmek aslanın ağzında” dedirtebilmek… Aslan gibi kükrediğinde, pençelerini ortaya koyduğunda çakalların hepsi kaçışıyor ancak o zaman da handikap şu ki, ceylanlar seni yırtıcı bir aslan zannedip korkuyor, çekiniyor senden. Kedigillerden birisin sen ama o seni vahşi yırtıcının teki zannediyor. Ne yapalım “kader”.

Şu “alkış” konusu… İnsanlar bizimle ilgili güzel şeyler yazdığında, bunun kara kaşımızla kara gözümüzle ilgisinin olmadığını biz biliyoruz. Bu, kişinin kitabımızla ilgili duygu ve düşüncesini yansıtıyor. Ve evet, yazdığın bir kitabın bir insanın daha hayatını değiştirdiğini öğrenince mutlu oluyorsun. Sen olsan üzülür müydün bilmiyorum lakin ben mutlu oluyorum. Diğer yanda Tanrı’nın doğum günü konusuna kişisel yaklaşanların böyle bi eleştirel bakış açısı var, bunun bilincindeyiz. Okuyanlarımızın sitede dile getirdiği coşkuya dair garip garip yakıştırmalar yapma eğilimindeler. Sağlıksız bulanlar mevcut. Hangisi sağlıklı, hangisi değil buna bir karar vermeli.

Kitap Kuran’ı farklı açıdan görmemi sağladı. İslam diye yaptığım ve bildiğim şeylerin sünnetlerden ibaret olduğunu kavradım. Sadece Kuran ile müslüman olarak yaşayabileceğimi pekiştirdim.

Bir insan, bir diğer insanın Kur’an-ı Kerim’i farklı açıdan görmesine vesile olmuş. İslam’dan anladığının sünnetten ibaret olduğunu göstermiş, sadece Kur’an ile müslüman olabileceği fikrinin pekişmesine önemli bir katkıda bulunmuş. Gerçekte ne kadar büyük bir olay cereyan etmiş, fakat anlatım o kadar olağan, o kadar indirgenmiş bir anlatım ki. Zannedersin farklı açıdan görmenin sağlandığı kitap Pamuk Prenses ve 7 Cüceler kitabı… Varoluşun son kutsal kitabından bahsediyoruz beyler, bayanlar. Birşey eksik değil mi burada? Normal şartlar altında coşku olması gerekmiyor mu bu sahnede? Kişi, korkunç ve baskıcı İslam olgusundan kurtulmuş kişi, biraz daha heyecanlı olamaz mı? Bu mudur olması gereken ruh hali? Teşekkür demiyorum tamam da. Başka birşey eksik değil mi? Mesela ben, yediğim her yemekten sonra eline sağlık derim yemeğin pişirenine. Çok beğendiysem harika olmuş derim. Yaprak dolman muhteşem olmuş diyişim, o ağacı da o yaprakları da sen yarattın dediğim anlamına gelmez. Yaprak zaten vardı fakat sarma senin eserin güzel kardeş. Ellerine sağlık. Apartman görevlisi siparişimi getirdiğinde ona da çok teşekkür ederim. Kargocu zarfı uzattığında, bunun için ona para ödüyor olsam da, gene de teşekkür ederim ben ona. Bana da iyi gelir ona da iyi gelir. Olumlu bir duygunun alışverişidir. Güzel birşeydir. Herşeyden önemlisi bana böyle öğretilmiştir. Terzi dedem, anneme öyle öğretmiş. O da sağolsun bize. Bir dükkana girerken de çıkarken, birşey alsam da almasam da hayırlı işler dilerim ben. Dolu dolu bi selam çakarım. Şu anda ele aldığımız mektup. Yazan kim: En asgari anlatımla da olsa İslam anlayışında önemli açılımlar yaşamakta olan biri. Kendi ifadesiyle. Kime yazıyor: Bu açılıma vesile olan kişiye. Gene söylüyorum teşekkür beklentisi içinde falan değiliz. Lakin olumlu bi çift söz de sarfedemez mi insan? Hani böyle iyi birşey söylerse can verecekmiş gibi bir psikoloji. Çıkmıyor, dilinin ucuna kadar gelmiş, tam söyleyecekken vazgeçmiş.

Bu psikoloji sağlıklı bir psikoloji oluyor, iyi ki varsın buRAKcım demek sağlıksız oluyor öyle mi?

Bilenler, bilmeyenlere lütfen aktarsın, duyduk duymadık demesin kimse. Tanrı’nın doğum günü, insanlık için yepyeni bir bilinçtir ve bu yeni bilinç ülkemizde ve bölgemizde çok önemli hayırlara vesile olacaktır. Zannedilenden çok daha büyük çaplı bir düşüncedir. Düşüncelerin tarihini araştıracak olursanız, her düşünce akımının, onu ortaya getiren kişiyle simgelendiğini görürsünüz. Bu hep böyle olmuştur. Bundan sonra da böyle olacaktır. Tanrı’nın doğum günü felsefesinin simgeleneceği kişi de 1974 senesinde ailesi tarafından buRAK adı verilen özDEMİR kişisidir. Bence Elvis Presley daha iyi bir seçim olurmuş fakat, “kader” bunu böyle uygun görmüştür. Ne benim, ne de sizin bunu değiştirme şansımız hiç yoktur. Kötü haber vermeyi sevmem lakin, buRAK kişisiyle sorunu olanlarımızın bu sorunlarının her geçen gün büyüyeceğini haber vermeyi de görev bilirim. Tanrı’nın doğum günü büyüyecek çünkü. Önümüzdeki dönemde, Türkiyemizin ve bölgemizin 1 numaralı konusu Tanrı’nın doğum günü’dür. İnanmak keyfekeder, bu söze gülmek ise tümüyle serbesttir. Bugün gülme hakkını kullananlara yarın ağlama bonusu verilecektir : ) Biz herkese, kafa karışıklıklarını bi kenara ayırıp kardeşlik teklif ediyor, herkesi bu güzelliğin bir parçası olmaya çağırıyoruz. Herkes kendisiyle en çok gurur duyacağı seçimleri yapsın bugünden, daha fazla vakit kaybetmesin. Güneşin doğmasına çok az vakit kaldı.

sevgiyle
buRAK

Önce şunu belirtmeliyim. Sizin bu kitabınızı henüz biteremedim ama 3 arkadaşıma şimdiden hediye ettim. Mükemmel bir bakış açısıyla, kafamdaki sorulara eskiden verdiğim cevapları yeniden hatırlatan (1991′den beri bu sorularla yaşıyordum ve verdiğim cevapları sizin kitabınızda yeniden buldum),çok anlamlı ve benim de çok önceden benimsediğim bir yorum ile yazmışsınız. Tabuları yıkma zamanı çoktan geldi. Fakat çok zor bir dönemeçteyiz. Işığı hissetme zamanı geldi. Siz bir başlangıç yaptınız. Sizinle aynı yolda yürümeye devam edeceğiz. Artık Kuran-ı Kerim sadece mollalar yorumlamamalı. Allah sadece ” Oku, size akıl verdik ” der. Aklı olan herkes istediği gibi yorumlasın. Ama gerçek apaçık ortada
Kuran-Kerim sadece sevgiden bahseder. Sevginin yolu hepimizin olsun

Saygı ve sevgilerimle

*****

Gri terimi gittikçe hoşuma gitmeye başladı. Bütün grilerimizi selamlarız bu vesileyle. Açık yada koyu gri yanımızı Zaman Tüneli’ne bekliyoruz en kısa zamanda. Bu konuların hepsi gündeme geldi. Bunları bize de söylediler. Sonra da cevaplarını aldılar oturdular yerlerine. Hepsinin sitemizde kayıtları mevcuttur efendim. Ateist kesimler bizi bilimum tarikat, cemaat ve grupların üyesi olmakla suçlamaya çalıştı. Biz o tarikatler, cemaat ve gruplardan tehditler alıyorduk o sırada. Onlara göre de Amerikan ajanıydık çünkü. He bi ara da buRAK özDEMİR diye birisi yok söylentisi hakimdi : )

Neler gördük neler. Bunların hiçbirisi sürpriz olmadı. İslam’la ilgili bir konuyla ortaya çıkarsan bunlara hazırlıklı olacaksın. Bunlar sürpriz olmaz da kitapla ilgili kafanızı bulandıran arkadaşınızın “öğretim üyesi” olması şaşırttı beni. Akademisyen falan diyince insan, bilimsel, deneysel, araştıran birilerini bekliyor. “Olduğunun söylendiğini ifade etti” gibi ifadeler, dedikoducu teyzelerden hatırladığımız bir üsluptur. Kendileri tezlerini de “filanca bana böyle dediydi” referanslarıyla mı hazırlamış acaba merak ettim şimdi: ) Sevgiyle

Kitabı okumayan biri olarak ve yine kitabı okumayan DOSTLARIN yorumlarına bi cevap olarak bu mesaj hediye olsun… İnsan başlı başına bir kitaptır… Yüceler yücesi yaradan önce kendisine inanmamızı istedi ve dinleri gönderdi… İnandık. Şimdi ise acizliğimizden kurtulup yanında olmamızı istiyor diye imansız ve inançsız mı olduk?

Hala cennette kendilerine parsel edinmeye çalışan insanlara duyrulur, cennetin parselleri tükendi… Hepimizin mensubu olduğu islam dininin sevgili üyeleri, nerde evrensel hoşgörünüz?

Sevgili Burak Işıkla kal,

anlamaktan daha doğrusu yanlış anlamaktan korkuyordum.. T.D.G yi okuduğumda şunu anladım << Allah’ın varlığını bile sorgulayan beyinden ” O ” hoşnut kalacaktır. Şimdi kitabı ikinci kez okumaya başladım. ve çok daha farklı bir haz alıyorum.. artık KUR’AN benim için sadece bana sevap kazandıracak, beni cehennem olgusundan kurtaracak bir kitap değil, beni YARATAN’a daha fazla yaklaştıracak, ” O ” nu tanımam için bana daha fazla kapılar açacak bir rehber oldu..

Alkol kullanıyorum ( bu benim özel seçimimdir günahı sevabı bana aittir) çevremdeki müslümanlar bana dinden çıktın, senin tevben kabul olmaz, böyle ölürsen cenazen kılınmaz, Allah seni affetmez>> gibi fetvalar verirken .. T.D.G bana şöyle seslendi << içki içiyor ise o sadece içki içen bir müslümandır bu onun dinden çıktığı anlamına gelmez.. Bu arada bu cümle bana içki içmenin mübah olduğu anlamanı vermiyor, ama o hatayı yaptığım için kimsenin RAB’bim ile arama giremeyeceğini açıkca anlatıyor..

buRAK özDEMİR gerçekten bana göre büyük cesaret göstermiştir..eminim toplumumuzda Tanrı ile böyle bir diyaloğun hayalini kuracak ve bunu kaleme alacak insan sayısı bir elin parmaklarını aşmayacaktır
..tebrikler buRAK kardeşim. eline yüreğine sağlık.. saygı ve sevgilerimle..